Det er noko som stadig dukkar opp i høve hjortejakta, og det er ord som “bukk”, “spissbukk”, o.s.v.

Bukk og geit er henta frå rådyrjakta på sørlandet for det meste, og her er kanskje bukk og geit henta frå tida under og etter krigen, då mest alle hadde geiter. Då visste alla her at ein bukk var ein geitebukk som ikkje var heilt ufårleg, for dei kunne stanga fælt når dei fann på det.

Som jeger sidan 1955, har det irritert meg at dei lokale namna på ymse hjortedyr, ver skifta ut med sørlands- og austlandsuttrykk, der det har vore hjort i berre nokre få år.

Nyfødde heiter kalv.
Hjort som er 1 1/2 år: Fjorkolle/ beinhynnel, eller på dialekt “beinhynjele”.
2- 5 greiner utan tre greiner i toppen er honnel.eller på dialekt"honjele"
Hodyr over fjorkolle,, er kolle eller “kolje”, og hanhjortar med tre greiner i toppen eller meir, er kronhjort. Vi tel taggane berre på eine sida av hornpryden.

Eg stiller meg og skeptisk til den nye boka om dei fortreffelege hjortejegerane. Det er ikkje sikkert at han som har skote flesteparten av hjortane på bøen er noko tess som hjortejeger. Det er mykje meir krevjande å jakta drivjakt, og ta i bruk dei teknikkane som der måtte koma til nytte.

Men bøajakta bør vere ei sikker jakt, og eignar seg nok for baneskyttarar, jamvel om mange av dei og er glimrande “skogsjegerar”.

Drivjakta er nok ei vanskeleg jakt, og det set store krav til om ein skal skyte eller la dyret fare. Så om denne nye boka om hjortejakt har funne dei ti beste hjortejegerane, trekkjer eg hermed i tvil. Ein burde kanskje få innspel frå område der ein har hatt og drive jakt på hjort i generasjonar. Det kunne nok balansert det heile noko meir.
Magnus Hope
Jegerprøveinstruktør
Jølster